سالهاست در پس خاطرات فراموش شده گم شده ام، گم!
باران سر رسید آنقدر که تمنایش را داشتم! * حال ِ من باد و برگ و باران است و تو! * من تو هستم! * و تو می دانی دختر پاییزی را باران افسون می کند!
* و شعر مُسکن دردهایم... کدام دیوان خانه ای شکایت دیوانه ای چون تو و من را به قضاوت می نشیند؟! وقتی تو هستی مرا چه باک؟ از ماندن در امتداد یک کوچه بن بست؟! وقتی صدای نوازشگرت لالایی شب هایم طنین زندگی بخش روزهایم است مرا چه باک؟ از دیر رسیدن بگذار هرگز نرسم چه می شود دنیا را ؟!! تمنای حضور نابت مرا بر آشفته است چه بی تابم در این بیابان باز هم همان بازی همیشگی من و یک دنیا افسوس باز هم آغوش خیالم به روی تو گشوده است و چه آرام سر بر سینه ام می گذاری و من چه آرام در تو می میرم! عزیزکم! جان ناقابلم برای توست بیا فقط یک شب فقط یک شب محض خاطر مریم های شکسته قامت مرا با خود ببر! بر این همه دیوانگی یک شب آسودن رواست!! یک شب هم آغوشی احساس تا سحر * سحر! ای کاش هرگز نیاید * من پُرم از تو و مرگ شاید پایان این همه باشد؟! آتشم تو را می بلعد خاکستر خاکستر می مانیم در آغوش باد! * . . . دلسپرده نازنينم يک فصل مهرباني از وجود عزيزي چون توست! ميلادت مبارک بهترينم برای دلتنگی های گاه و بی گاهم حصاری خواهم ساخت! شاید راه گریزی شود برای باقی مانده این حس زندگی کابوس بیداری و خوابم هراس مردن در این دلتنگی هاست! *** . . . سومای بهارم هزاران هزار آرزوی رنگی تقدیم تو باد! میلادت مبارک نازنینم راه های آمده با تو را دزدکی بر می گردم رد ِ پایت را از روی سنگفرش ها جمع می کنم! * پ.ن: من تنها به سنگفرش های خاطره حسادت می کنم! در حاشیه پیش می رویم! در حاشیه می مانیم! در حاشیه می میریم! نترس درد ندارد؟! در شین ِ شوق ِ دیدارت می بازم؟! ستاره چشمانت عاشقانه ترین غزل زندگیم را می سراید! این روزها پاییز نیز دروغ می گوید؟! رنگ ِ نارنجی برگ هایش را باور نمی کنم چه ساده مرا می فریبد و سبز می شود *** لانه می کند در ویرانه ای به نام من غم ِ سحرانگیزش؟! ... دلِ من سالهاست سوخته! همان روزهای آغازین مهر ِ پاییزی بود انگار! روزی که می گویند در شناسنامه می نگارند؟!!
.jpg)
با تو سخن مي گويم
تا بداني
هيچ چيزي را در پس آن پنهان نكرده ام
چرا كه چيزي براي پنهان كردن
وجود ندارد
تو همه را مي داني
مطالب مندرج به قلم نویسنده وبلاگ است
"کپی با ذکر منبع بلامانع است"
