سالهاست در پس خاطرات فراموش شده گم شده ام، گم!
وسعت نداشته هایم به قدری عمیق است که در آن غرق شده ام نه نجاتی است و نه نجات غریقی؟!! وسعت نداشته هایم داشته هایم را ربوده! در برزخ میان ماندن و مردن اسیرم! اسیر! من! اعتراض دارم! من شاکی ام! شاکی! باران را دوست دارم؛ اشک هايم را پنهان مي کند! * *پ.ن: دستان باران مهربانترند اين فصل نيز به آخر مي رسد فصل، فصل ِ هجران غريبانه توست و حيراني اين دل شيدا! در همین نزدیکی در پَس پردهی اشکِ کودکی یتیم آه جانسوز یک مادر ِ عاصی! می توان بیش تر از هر وقتی خدا را احساس کرد در کنار شعلهی شمع در تپش نبض جان به همین نزدیکی می توان او را دید در میان نجوای شبانهی مرغ حق و در پس ِ اشکی از سَر شوق! مستم، مست! مست حضور نابت ثانیه های نبودنت را با ولع می بلعم آنگاه دوباره به بودنت می رسم تشنه ام، تشنه! تشنه همکلامی خواستنی ات ببار ببار و سیرابم کن دستان لرزانم را در دستان پرسخاوتت بگیر شاید احیا شوم تلخم، تلخ! لبان تلخم را دقایقی به میهمانی لبان جان بخشت بخوان برای دقایقی خاموشم کن می خوانمت! می خوانمت! در تاریک روشن این کوچه های سرگیجه آغوش گرمت را ارزانی ام کن آری، آری! سردم است گرمم کن نه! آتشم بزن! خاکسترم را با خود ببر مانا می مانم در دستان پرسخاوتت! امان از ساعت هایی که دقیقه ای و دقیقه هایی که ثانیه ای می گذرند امان از روزهای من ِ بی تو! تو نمی آیی اما این فاصله ها جان مرا ذره ذره به سوی تو می کشند تو فرسنگ ها دور از جسم نیمه جان منی! می ترسم قلم بر دست گیرم و آنچه دلم حاشا دارد نقشی از واقعیت گیرد! لحظه های خاطی را به فلک زمانه می کشانم جریمه می شوند بیست و چهار ساعت شبانه روز به دور هم بچرخند در دَوران شب و روز دوستت دارم ای حقیقت روشن دوستت دارم ای بهانه مُبرم دوستت دارم ای طنین نوازشگر زندگی دوستت دارم ای سرود جاودانه عشق قلب پاییزی ام پیشکش بهار توست کاش زمانه می گذاشت بغض فرو خورده ام را در آغوشت بگشایم کاش سر بر امن ترین مأمن دنیا آرامش را برای احیای دوباره هدیه می گرفتم من! خسته و وامانده از شور و عشق مأوا می خواهم، بکر!
می دانم امروز پانزدهم مرداد یا که نه شهریور است
اما من!
با تو سخن مي گويم
تا بداني
هيچ چيزي را در پس آن پنهان نكرده ام
چرا كه چيزي براي پنهان كردن
وجود ندارد
تو همه را مي داني
مطالب مندرج به قلم نویسنده وبلاگ است
"کپی با ذکر منبع بلامانع است"
