سالهاست در پس خاطرات فراموش شده گم شده ام، گم!
سدهای پی در پی میان عشق من و تو سرانجام به شاهراهی باز خواهد شد و آن گاه تنگ در آغوش خواهیم گرفت ثانیه های بودن را! هیچ دست مهربانی نیافتم مرا و تو را به آغوش کشاند هیچ لبخند شیرینی نیافتم مرا و تو را برای لحظاتی میهمان کند هیچ چشم خندانی نیافتم مرا و تو را نوازش کند روزگار آسیمه سری است که تا هست و هست صورتک هایی می نمایاند تا مرا و تو را به قعر این بازی هولناک فرا کشد برای مرگ خاموش احساسمان برای مرگ تو و من در کشاکش غریب روزگار نامی! ذره ذره هستی من از عناصر خاصی تشکیل شده از من بعلاوه تو! *** جان می گیرم از هوایی که تو در آن نفس می کشی هوایی که تو در آن می خندی و روزی هزار بار آه را هجی می کنی عزیزم! من در همین هوا فقط با کیلومترها فاصله آه تو را می بلعم فقط با کیلومترها فاصله، همین! چه بی حوصله و عاصی بر در و دیوار می زند خود را این باران دیررس بهاری! گویی جامانده از پاییز سراسیمه به دنبال مامن امنی است ناپیدا! چه تلخ عادت کرده ایم دزدانه دوست داشتن در خفا عاشق شدن و چه زجرآور فارغ شدن چه زشت عادت کرده ایم فقط بیاندیشیم در خود بُکشیم و فردا روز بار دیگر عاشقانه بسُراییم! با چه دلتنگی ژرفی روز می گذرانم چه ماهرانه سرخ می پوشم چه زیرکانه رنگ حاشا می زنم بر زمان خالی نبودنت! اگر چه ممنوعي اما مي خواهم بي اجازه از درخت بچينمت! تازه تازه بر قلم مي نشيند بر قلب سفيد كاغذ تازه تازه مي گذرد در ذهنم نقش مي بندد بر قلم رنگ مي گيرد بر كاغذ بگو به گناه بودن اما ندیدنت به کدامین دار مجازات بیاویزم خود را ؟! نه این بار هم نشد عاشقم شوی گفتی شیشه می خواهی و چه سنگ سان گذشتی! از اين همه اغراق سرم گيج مي رود از اين سرعت عقربه هاي خيالي *** و بيهوده تر مي روم تا پشت هيچستان گم مي شوم با كفش هايي نامرئي تا اثري از من نماند آن گاه براي گمشده اي كه نمي دانست كيست و چرا؟! در جايي بايد دم زد حرف كه نه فرياد زد در جايي بايد دم زد اما نقطه مي گذاريم در كشاكش ثانيه هايي كه مي جنگيم با سرنوشت با هرچه بايد و نبايد نقطه مي گذاريم در شروع حرف ناگفته اي كه تاابدالدهر ناتمام مي ماند نقطه مي گذاريم در آغاز سلام پايان ناتمام خدانگهدار نقطه مي گذاريم به جاي واژه هاي زندگي نقطه سرخط ... وزن اين نقطه ها را ندارد نقطه مي گذاريم
حرف دل
نقش مي بندد
سرخ سرخ
حرف دل
بيهوده نفس مي كشم
خواهي گريست
تلخ و گس
گاه بند افكارم تحمل
با تو سخن مي گويم
تا بداني
هيچ چيزي را در پس آن پنهان نكرده ام
چرا كه چيزي براي پنهان كردن
وجود ندارد
تو همه را مي داني
مطالب مندرج به قلم نویسنده وبلاگ است
"کپی با ذکر منبع بلامانع است"
